ЖАЗУУ - Түзөтүүлөр тарыхы

Dilde, 04:22, 26 Июнь (Кулжа) 2025 карата

2025-06-26T04:22:26Z

← Мурунку нускасы		04:22, 26 Июнь (Кулжа) 2025 -деги абалы
1 сап:		1 сап:
	<b type='title'>ЖАЗУУ</b> – 1) сөздүн (кептин) катталышы; графикалык белгилердин жана сүрөттөрдүн жардамы аркылуу ой-сезимди, сөздөрдү чагылдыруучу белги. Ал бардык доорду бири-бири менен байланыштырып, өз сапатын улам жакшыртып отуруп, азыркы абалга келген. Жазуу – адамдын оюн, сөзүн кагаз бетине түшүрүүдө колдонулат. Жазуу – коомдогу зор табылгалардын бири, маданияттын жогорку жетишкендиги. Кайсы гана элди албайлы, бардыгынын жазуусу бири-биринен туруктуу белгилери, формасы менен айырмаланган системаны түзөт. Жазууда белгилердин формасына карата эмес, маанисине, башкача айтканда, кептин кайсы элементтеринин (сөз, муун же тыбыш) белги аркылуу туюнтулушуна карай типтерге бөлүнөт. Ушул негизде дүйнө тилдеринин жазуусу 4 типке бөлүнөт: <i>пиктографиялык жазуу, идеографиялык жазуу, муун жазуусу</i> жана <i>тыбыш жазуусу.</i> П и к т о г р а ф и я л ы к жазуу – жазуунун эң байыркы түрү. Анда туюнтма катары бүтүндөй бир кабар билдирүүчү сүрөттөр (пиктограммалар) колдонулган. И д е о г р а ф и я л ы к жазуунун жазуу белгиси бүтүн бир сөздү же анын таанымал бөлүгүн туюнтат (мисалы, кытай иероглифи). Жеке турганда маани берген муундар – м у у н жазуунун белгилери болуп эсептелет. Бул жазууну көбүнчө сөздөрүндө муун саны аз тилдер колдонот. Т ы б ы ш жазуунун түрү – үнсүз тыбыш жазуусу жана вокалдык-тыбыштык жазуу (мындагы белгилер үндүү-үнсүз – экөөнү тең билгизет); 2) май живописи техникасында – ири полотнону тартууда лессировкадан мурда боёкту сүртүүнүн артынан эле жасалчу негизги процесс. жазуунун саны сүрөтчүнүн ишине жараша болот, алардын ар бири боёктун толук кургашы менен бүтөт. Кеңири жана так эмес маанисинде – кээде боёктук сүртүмдү жана бүткөн картинаны же анын деталдарын оңдоо (автордун өзү оңдобогон жерлерин кошуп да) жазуу деп аталат.		<b type='title'>ЖАЗУУ</b> – 1) сөздүн (кептин) катталышы; графикалык белгилердин жана сүрөттөрдүн жардамы аркылуу ой-сезимди, сөздөрдү чагылдыруучу белги. Ал бардык доорду бири-бири менен байланыштырып, өз сапатын улам жакшыртып отуруп, азыркы абалга келген. Жазуу – адамдын оюн, сөзүн кагаз бетине түшүрүүдө колдонулат. Жазуу – коомдогу зор табылгалардын бири, маданияттын жогорку жетишкендиги. Кайсы гана элди албайлы, бардыгынын жазуусу бири-биринен туруктуу белгилери, формасы менен айырмаланган системаны түзөт. Жазууда белгилердин формасына карата эмес, маанисине, башкача айтканда, кептин кайсы элементтеринин (сөз, муун же тыбыш) белги аркылуу туюнтулушуна карай типтерге бөлүнөт. Ушул негизде дүйнө тилдеринин жазуусу 4 типке бөлүнөт: <i>пиктографиялык жазуу, идеографиялык жазуу, муун жазуусу</i> жана <i>тыбыш жазуусу.</i> П и к т о г р а ф и я л ы к жазуу – жазуунун эң байыркы түрү. Анда туюнтма катары бүтүндөй бир кабар билдирүүчү сүрөттөр (пиктограммалар) колдонулган. И д е о г р а ф и я л ы к жазуунун жазуу белгиси бүтүн бир сөздү же анын таанымал бөлүгүн туюнтат (мисалы, кытай иероглифи). Жеке турганда маани берген муундар – м у у н жазуунун белгилери болуп эсептелет. Бул жазууну көбүнчө сөздөрүндө муун саны аз тилдер колдонот. Т ы б ы ш жазуунун түрү – үнсүз тыбыш жазуусу жана вокалдык-тыбыштык жазуу (мындагы белгилер үндүү-үнсүз – экөөнү тең билгизет); 2) май живописи техникасында – ири полотнону тартууда лессировкадан мурда боёкту сүртүүнүн артынан эле жасалчу негизги процесс. жазуунун саны сүрөтчүнүн ишине жараша болот, алардын ар бири боёктун толук кургашы менен бүтөт. Кеңири жана так эмес маанисинде – кээде боёктук сүртүмдү жана бүткөн картинаны же анын деталдарын оңдоо (автордун өзү оңдобогон жерлерин кошуп да) жазуу деп аталат. '''Эскертүү: Сүрөтү жок.'''

	Байыркы пиктографиялык жазуу. Пасха аралынан табылган байыркы Египет иероглифи.		Байыркы пиктографиялык жазуу. Пасха аралынан табылган байыркы Египет иероглифи.
	[[Категория:3-том, 215-326 бб]]		[[Категория:3-том, 215-326 бб]]

Dilde, 10:04, 29 Май (Бугу) 2025 карата

2025-05-29T10:04:20Z

← Мурунку нускасы		10:04, 29 Май (Бугу) 2025 -деги абалы
1 сап:		1 сап:
	<b type='title'>ЖАЗУУ</b> – 1) сөздүн (кептин) катталышы; графикалык белгилердин жана сүрөттөрдүн жардамы аркылуу ой-сезимди, сөздөрдү чагылдыруучу белги. Ал бардык доорду бири-бири менен байланыштырып, өз сапатын улам жакшыртып отуруп, азыркы абалга келген. Жазуу – адамдын оюн, сөзүн кагаз бетине түшүрүүдө колдонулат. Жазуу – коомдогу зор табылгалардын бири, маданияттын жогорку жетишкендиги. Кайсы гана элди албайлы, бардыгынын жазуусу бири-биринен туруктуу белгилери, формасы менен айырмаланган системаны түзөт. Жазууда белгилердин формасына карата эмес, маанисине, башкача айтканда, кептин кайсы элементтеринин (сөз, муун же тыбыш) белги аркылуу туюнтулушуна карай типтерге бөлүнөт. Ушул негизде дүйнө тилдеринин жазуусу 4 типке бөлүнөт: <i>пиктографиялык жазуу, идеографиялык жазуу, муун жазуусу</i> жана <i>тыбыш жазуусу.</i> П и к т о г р а ф и я л ы к жазуу – жазуунун эң байыркы түрү. Анда туюнтма катары бүтүндөй бир кабар билдирүүчү сүрөттөр (пиктограммалар) колдонулган. И д е о г р а ф и я л ы к жазуунун жазуу белгиси бүтүн бир сөздү же анын таанымал бөлүгүн туюнтат (мисалы, кытай иероглифи). Жеке турганда маани берген муундар – м у у н жазуунун белгилери болуп эсептелет. Бул жазууну көбүнчө сөздөрүндө муун саны аз тилдер колдонот. Т ы б ы ш жазуунун түрү – үнсүз тыбыш жазуусу жана вокалдык-тыбыштык жазуу (мындагы белгилер үндүү-үнсүз – экөөнү тең билгизет); 2) май живописи техникасында – ири полотнону тартууда лессировкадан мурда боёкту сүртүүнүн артынан эле жасалчу негизги процесс. жазуунун саны сүрөтчүнүн ишине жараша болот, алардын ар бири боёктун толук кургашы менен бүтөт. Кеңири жана так эмес маанисинде – кээде боёктук сүртүмдү жана бүткөн картинаны же анын деталдарын оңдоо (автордун өзү оңдобогон жерлерин кошуп да) жазуу деп аталат. [[Категория:3-том, 215-326 бб]]		<b type='title'>ЖАЗУУ</b> – 1) сөздүн (кептин) катталышы; графикалык белгилердин жана сүрөттөрдүн жардамы аркылуу ой-сезимди, сөздөрдү чагылдыруучу белги. Ал бардык доорду бири-бири менен байланыштырып, өз сапатын улам жакшыртып отуруп, азыркы абалга келген. Жазуу – адамдын оюн, сөзүн кагаз бетине түшүрүүдө колдонулат. Жазуу – коомдогу зор табылгалардын бири, маданияттын жогорку жетишкендиги. Кайсы гана элди албайлы, бардыгынын жазуусу бири-биринен туруктуу белгилери, формасы менен айырмаланган системаны түзөт. Жазууда белгилердин формасына карата эмес, маанисине, башкача айтканда, кептин кайсы элементтеринин (сөз, муун же тыбыш) белги аркылуу туюнтулушуна карай типтерге бөлүнөт. Ушул негизде дүйнө тилдеринин жазуусу 4 типке бөлүнөт: <i>пиктографиялык жазуу, идеографиялык жазуу, муун жазуусу</i> жана <i>тыбыш жазуусу.</i> П и к т о г р а ф и я л ы к жазуу – жазуунун эң байыркы түрү. Анда туюнтма катары бүтүндөй бир кабар билдирүүчү сүрөттөр (пиктограммалар) колдонулган. И д е о г р а ф и я л ы к жазуунун жазуу белгиси бүтүн бир сөздү же анын таанымал бөлүгүн туюнтат (мисалы, кытай иероглифи). Жеке турганда маани берген муундар – м у у н жазуунун белгилери болуп эсептелет. Бул жазууну көбүнчө сөздөрүндө муун саны аз тилдер колдонот. Т ы б ы ш жазуунун түрү – үнсүз тыбыш жазуусу жана вокалдык-тыбыштык жазуу (мындагы белгилер үндүү-үнсүз – экөөнү тең билгизет); 2) май живописи техникасында – ири полотнону тартууда лессировкадан мурда боёкту сүртүүнүн артынан эле жасалчу негизги процесс. жазуунун саны сүрөтчүнүн ишине жараша болот, алардын ар бири боёктун толук кургашы менен бүтөт. Кеңири жана так эмес маанисинде – кээде боёктук сүртүмдү жана бүткөн картинаны же анын деталдарын оңдоо (автордун өзү оңдобогон жерлерин кошуп да) жазуу деп аталат.

			Байыркы пиктографиялык жазуу. Пасха аралынан табылган байыркы Египет иероглифи.
			[[Категория:3-том, 215-326 бб]]

Temirkan, 05:45, 22 Май (Бугу) 2025 карата

2025-05-22T05:45:40Z

← Мурунку нускасы		05:45, 22 Май (Бугу) 2025 -деги абалы
1 сап:		1 сап:
	<b type='title'>ЖАЗУУ</b> – 1) сөздүн (кептин) катталышы; графикалык белгилердин жана сүрөттөрдүн жардамы аркылуу ой-сезимди, сөздөрдү чагылдыруучу белги. Ал бардык доорду бири-бири менен байланыштырып, өз сапатын улам жакшыртып отуруп, азыркы абалга келген. Жазуу – адамдын оюн, сөзүн кагаз бетине түшүрүүдө колдонулат. Жазуу – коомдогу зор табылгалардын бири, маданияттын жогорку жетишкендиги. Кайсы гана элди албайлы, бардыгынын жазуусу бири-биринен туруктуу белгилери, формасы менен айырмаланган системаны түзөт. Жазууда белгилердин формасына карата эмес, маанисине, башкача айтканда, кептин кайсы элементтеринин (сөз, муун же тыбыш) белги аркылуу туюнтулушуна карай типтерге бөлүнөт. Ушул негизде дүйнө тилдеринин жазуусу 4 типке бөлүнөт: <i>пиктографиялык жазуу, идеографиялык жазуу, муун жазуусу</i> жана <i>тыбыш жазуусу.</i> П и к т о г р а ф и я л ы к жазуу – жазуунун эң байыркы түрү. Анда туюнтма катары бүтүндөй бир кабар билдирүүчү сүрөттөр (пиктограммалар) колдонулган. И д е о г р а ф и ял ы к жазуунун жазуу белгиси бүтүн бир сөздү же анын таанымал бөлүгүн туюнтат (мисалы, кытай иероглифи). Жеке турганда маани берген муундар – м у у н жазуунун белгилери болуп эсептелет. Бул жазууну көбүнчө сөздөрүндө муун саны аз тилдер колдонот. Т ы б ы ш жазуунун түрү – үнсүз тыбыш жазуусу жана вокалдык-тыбыштык жазуу (мындагы белгилер үндүү-үнсүз – экөөнү тең билгизет); 2) май живописи техникасында – ири полотнону тартууда лессировкадан мурда боёкту сүртүүнүн артынан эле жасалчу негизги процесс. жазуунун саны сүрөтчүнүн ишине жараша болот, алардын ар бири боёктун толук кургашы менен бүтөт. Кеңири жана так эмес маанисинде – кээде боёктук сүртүмдү жана бүткөн картинаны же анын деталдарын оңдоо (автордун өзү оңдобогон жерлерин кошуп да) жазуу деп аталат. [[Категория:3-том, 215-326 бб]]		<b type='title'>ЖАЗУУ</b> – 1) сөздүн (кептин) катталышы; графикалык белгилердин жана сүрөттөрдүн жардамы аркылуу ой-сезимди, сөздөрдү чагылдыруучу белги. Ал бардык доорду бири-бири менен байланыштырып, өз сапатын улам жакшыртып отуруп, азыркы абалга келген. Жазуу – адамдын оюн, сөзүн кагаз бетине түшүрүүдө колдонулат. Жазуу – коомдогу зор табылгалардын бири, маданияттын жогорку жетишкендиги. Кайсы гана элди албайлы, бардыгынын жазуусу бири-биринен туруктуу белгилери, формасы менен айырмаланган системаны түзөт. Жазууда белгилердин формасына карата эмес, маанисине, башкача айтканда, кептин кайсы элементтеринин (сөз, муун же тыбыш) белги аркылуу туюнтулушуна карай типтерге бөлүнөт. Ушул негизде дүйнө тилдеринин жазуусу 4 типке бөлүнөт: <i>пиктографиялык жазуу, идеографиялык жазуу, муун жазуусу</i> жана <i>тыбыш жазуусу.</i> П и к т о г р а ф и я л ы к жазуу – жазуунун эң байыркы түрү. Анда туюнтма катары бүтүндөй бир кабар билдирүүчү сүрөттөр (пиктограммалар) колдонулган. И д е о г р а ф и я л ы к жазуунун жазуу белгиси бүтүн бир сөздү же анын таанымал бөлүгүн туюнтат (мисалы, кытай иероглифи). Жеке турганда маани берген муундар – м у у н жазуунун белгилери болуп эсептелет. Бул жазууну көбүнчө сөздөрүндө муун саны аз тилдер колдонот. Т ы б ы ш жазуунун түрү – үнсүз тыбыш жазуусу жана вокалдык-тыбыштык жазуу (мындагы белгилер үндүү-үнсүз – экөөнү тең билгизет); 2) май живописи техникасында – ири полотнону тартууда лессировкадан мурда боёкту сүртүүнүн артынан эле жасалчу негизги процесс. жазуунун саны сүрөтчүнүн ишине жараша болот, алардын ар бири боёктун толук кургашы менен бүтөт. Кеңири жана так эмес маанисинде – кээде боёктук сүртүмдү жана бүткөн картинаны же анын деталдарын оңдоо (автордун өзү оңдобогон жерлерин кошуп да) жазуу деп аталат. [[Категория:3-том, 215-326 бб]]

Lera, 11:24, 13 Май (Бугу) 2025 карата

2025-05-13T11:24:44Z

← Мурунку нускасы		11:24, 13 Май (Бугу) 2025 -деги абалы
1 сап:		1 сап:
	<b type='title'>ЖАЗУУ</b> – 1) сөздүн (кептин) катталышы; графикалык белгилердин ~~ж-а~~ сүрөттөрдүн жардамы аркылуу ой-сезимди, сөздөрдү чагылдыруучу белги. Ал бардык доорду бири-бири ~~м-н~~ байланыштырып, өз сапатын улам жакшыртып отуруп, азыркы абалга келген. Ж. – адамдын оюн, сөзүн кагаз бетине түшүрүүдө колдонулат. Ж. – коомдогу зор табылгалардын бири, ~~мад-ттын~~ жогорку жетишкендиги. Кайсы гана элди албайлы, бардыгынын ~~Ж-су~~ бири-биринен туруктуу белгилери, формасы ~~м-н~~ айырмаланган системаны түзөт. ~~Ж-да~~ белгилердин формасына карата эмес, маанисине, ~~б. а.~~ кептин кайсы элементтеринин (сөз, муун же тыбыш) белги аркылуу туюнтулушуна карай типтерге бөлүнөт. Ушул негизде дүйнө тилдеринин ~~Ж-су~~ 4 типке бөлүнөт: <i>пиктографиялык жазуу, идеографиялык жазуу, муун жазуусу</i> ~~ж-а~~ <i>тыбыш жазуусу.</i> П и к т о г р а ф и я л ы к Ж. – ~~Ж-нун~~ эң байыркы түрү. Анда туюнтма катары бүтүндөй бир кабар билдирүүчү сүрөттөр (пиктограммалар) колдонулган. И д е о г р а ф и ял ы к ~~Ж-нун~~ жазуу белгиси бүтүн бир сөздү же		<b type='title'>ЖАЗУУ</b> – 1) сөздүн (кептин) катталышы; графикалык белгилердин жана сүрөттөрдүн жардамы аркылуу ой-сезимди, сөздөрдү чагылдыруучу белги. Ал бардык доорду бири-бири менен байланыштырып, өз сапатын улам жакшыртып отуруп, азыркы абалга келген. Жазуу – адамдын оюн, сөзүн кагаз бетине түшүрүүдө колдонулат. Жазуу – коомдогу зор табылгалардын бири, маданияттын жогорку жетишкендиги. Кайсы гана элди албайлы, бардыгынын жазуусу бири-биринен туруктуу белгилери, формасы менен айырмаланган системаны түзөт. Жазууда белгилердин формасына карата эмес, маанисине, башкача айтканда, кептин кайсы элементтеринин (сөз, муун же тыбыш) белги аркылуу туюнтулушуна карай типтерге бөлүнөт. Ушул негизде дүйнө тилдеринин жазуусу 4 типке бөлүнөт: <i>пиктографиялык жазуу, идеографиялык жазуу, муун жазуусу</i> жана <i>тыбыш жазуусу.</i> П и к т о г р а ф и я л ы к жазуу – жазуунун эң байыркы түрү. Анда туюнтма катары бүтүндөй бир кабар билдирүүчү сүрөттөр (пиктограммалар) колдонулган. И д е о г р а ф и ял ы к жазуунун жазуу белгиси бүтүн бир сөздү же анын таанымал бөлүгүн туюнтат (мисалы, кытай иероглифи). Жеке турганда маани берген муундар – м у у н жазуунун белгилери болуп эсептелет. Бул жазууну көбүнчө сөздөрүндө муун саны аз тилдер колдонот. Т ы б ы ш жазуунун түрү – үнсүз тыбыш жазуусу жана вокалдык-тыбыштык жазуу (мындагы белгилер үндүү-үнсүз – экөөнү тең билгизет); 2) май живописи техникасында – ири полотнону тартууда лессировкадан мурда боёкту сүртүүнүн артынан эле жасалчу негизги процесс. жазуунун саны сүрөтчүнүн ишине жараша болот, алардын ар бири боёктун толук кургашы менен бүтөт. Кеңири жана так эмес маанисинде – кээде боёктук сүртүмдү жана бүткөн картинаны же анын деталдарын оңдоо (автордун өзү оңдобогон жерлерин кошуп да) жазуу деп аталат. [[Категория:3-том, 215-326 бб]]
	анын таанымал бөлүгүн туюнтат (~~мис.~~, кытай иероглифи). Жеке турганда маани берген муундар – м у у н ~~Ж-нун~~ белгилери болуп эсептелет. Бул жазууну көбүнчө сөздөрүндө муун саны аз тилдер колдонот. Т ы б ы ш ~~Ж-нун~~ түрү –
	үнсүз тыбыш ~~Ж-су ж-а~~ вокалдык-тыбыштык Ж. (мындагы белгилер үндүү-үнсүз – экөөнү тең билгизет); 2) май живописи техникасында – ири полотнону тартууда лессировкадан мурда боёкту сүртүүнүн артынан эле жасалчу негизги процесс. ~~Ж-нун~~ саны сүрөтчүнүн ишине жараша болот, алардын ар бири боёктун толук кургашы ~~м-н~~ бүтөт. Кеңири ~~ж-а~~ так эмес маанисинде – кээде боёктук сүртүмдү ~~ж-а~~ бүткөн картинаны же анын деталдарын оңдоо (автордун өзү оңдобогон жерлерин кошуп да) Ж. деп аталат. [[Категория:3-том, 215-326 бб]]

Kadyrm: 1 версия

2025-04-28T13:25:47Z

1 версия

← Мурунку нускасы	13:25, 28 Апрель (Чын куран) 2025 -деги абалы
(Айырма жок)

vol3>KadyrM, 06:57, 28 Апрель (Чын куран) 2025 карата

2025-04-28T06:57:56Z

Жаңы барак

ЖАЗУУ – 1) сөздүн (кептин) катталышы; графикалык белгилердин ж-а сүрөттөрдүн жардамы аркылуу ой-сезимди, сөздөрдү чагылдыруучу белги. Ал бардык доорду бири-бири м-н байланыштырып, өз сапатын улам жакшыртып отуруп, азыркы абалга келген. Ж. – адамдын оюн, сөзүн кагаз бетине түшүрүүдө колдонулат. Ж. – коомдогу зор табылгалардын бири, мад-ттын жогорку жетишкендиги. Кайсы гана элди албайлы, бардыгынын Ж-су бири-биринен туруктуу белгилери, формасы м-н айырмаланган системаны түзөт. Ж-да белгилердин формасына карата эмес, маанисине, б. а. кептин кайсы элементтеринин (сөз, муун же тыбыш) белги аркылуу туюнтулушуна карай типтерге бөлүнөт. Ушул негизде дүйнө тилдеринин Ж-су 4 типке бөлүнөт: пиктографиялык жазуу, идеографиялык жазуу, муун жазуусу ж-а тыбыш жазуусу. П и к т о г р а ф и я л ы к Ж. – Ж-нун эң байыркы түрү. Анда туюнтма катары бүтүндөй бир кабар билдирүүчү сүрөттөр (пиктограммалар) колдонулган. И д е о г р а ф и ял ы к Ж-нун жазуу белгиси бүтүн бир сөздү же
анын таанымал бөлүгүн туюнтат (мис., кытай иероглифи). Жеке турганда маани берген муундар – м у у н Ж-нун белгилери болуп эсептелет. Бул жазууну көбүнчө сөздөрүндө муун саны аз тилдер колдонот. Т ы б ы ш Ж-нун түрү –
үнсүз тыбыш Ж-су ж-а вокалдык-тыбыштык Ж. (мындагы белгилер үндүү-үнсүз – экөөнү тең билгизет); 2) май живописи техникасында – ири полотнону тартууда лессировкадан мурда боёкту сүртүүнүн артынан эле жасалчу негизги процесс. Ж-нун саны сүрөтчүнүн ишине жараша болот, алардын ар бири боёктун толук кургашы м-н бүтөт. Кеңири ж-а так эмес маанисинде – кээде боёктук сүртүмдү ж-а бүткөн картинаны же анын деталдарын оңдоо (автордун өзү оңдобогон жерлерин кошуп да) Ж. деп аталат. [[Категория:3-том, 215-326 бб]]