ДАВИД: нускалардын айырмасы
м (1 версия) |
No edit summary |
||
1 сап: | 1 сап: | ||
'''ДАВИ́Д''' Жак Луи (30. 8. 1748, Париж – 29. 12. | '''ДАВИ́Д''' '''Жак Луи''' (30. 8. 1748, Париж – 29. 12. 1825, Брюссель) – француз живописчиси. Па­рижде ж-а Римде (1775–80) окуп, 80-жылдары революциячыл классицизмдин көрүнүктүү өкүлү ка­тары таанылган. Ал кездеги сүрөттөрүнүн көбү («Горацийлер анты», 1784; «Ликторлор Брутка анын уулдарынын сөөгүн алып келе жатышат», 1789) революциячыл классицизм көркөм чыгармачылыкта­гы жарандуулуктун үлгүсү деп эсептелген анти­ка дүйнөсүндөгү каармандыкка байланыштуу тартылган. Давид француз буржуазиялык революциясы­нын тушунда активдүү якобинчи болуп, ал рев­олюциялык маанай чыгармаларында да чагылдырыл­ган («Топ ойноочу залдагы ант» 1791; «Марат­тын өлүмү» 1793, ж. б.). Кийинчерээк Наполе­ондун сүрөттөрүн чебер тартып, анын купулуна толгон («Такка отуруу шааниси», 1805–07; «Бо­напарт Сен-Бернар ашуусунда», 1800). 19-кылымдын башында Давид француз ''академизминин'' беделдүү | ||
1825, Брюссель) – француз живописчиси. Па­рижде ж-а Римде (1775–80) окуп, 80-жылдары | |||
[[File:ДАВИД2.png | thumb | Ж. Л. Давид. «Горацийлердин анты». 1784. Лувр. Париж.]] | [[File:ДАВИД2.png | thumb | Ж. Л. Давид. «Горацийлердин анты». 1784. Лувр. Париж.]] | ||
өкүлү болуп калган. Бурбондор такка кайра келгенде, | өкүлү болуп калган. Бурбондор такка кайра келгенде, Давид 1816-ж. Брюсселге кетүүгө аргасыз болгон. [[Category: 3-том, 5-85 бб]] | ||
05:13, 19 Март (Жалган куран) 2025 -деги абалы
ДАВИ́Д Жак Луи (30. 8. 1748, Париж – 29. 12. 1825, Брюссель) – француз живописчиси. Парижде ж-а Римде (1775–80) окуп, 80-жылдары революциячыл классицизмдин көрүнүктүү өкүлү катары таанылган. Ал кездеги сүрөттөрүнүн көбү («Горацийлер анты», 1784; «Ликторлор Брутка анын уулдарынын сөөгүн алып келе жатышат», 1789) революциячыл классицизм көркөм чыгармачылыктагы жарандуулуктун үлгүсү деп эсептелген антика дүйнөсүндөгү каармандыкка байланыштуу тартылган. Давид француз буржуазиялык революциясынын тушунда активдүү якобинчи болуп, ал революциялык маанай чыгармаларында да чагылдырылган («Топ ойноочу залдагы ант» 1791; «Мараттын өлүмү» 1793, ж. б.). Кийинчерээк Наполеондун сүрөттөрүн чебер тартып, анын купулуна толгон («Такка отуруу шааниси», 1805–07; «Бонапарт Сен-Бернар ашуусунда», 1800). 19-кылымдын башында Давид француз академизминин беделдүү

өкүлү болуп калган. Бурбондор такка кайра келгенде, Давид 1816-ж. Брюсселге кетүүгө аргасыз болгон.